سپس على ( ع ) آمد و ايستاد و سلام كرد و آنگاه فرمود : اى ابا ذر هر كه براى آخرتش كار كند خدا كار دينا و آخرتش را كفايت كند و هر كه ميان خود و خدا را خوب كند خدا ميان او و خلقش را خوب كند و هر كه نهادش را خوب كند خدا آشكار او را خوب كند . راستى لقمان حكيم بپسرش در پند او گفت : پسر جانم كيست كه خدا عز و جل را بجويد و او را نيابد ؟ و كيست كه به خدا پناه برد و او از وى دفاع نكند ؟ يا كيست كه به خدا توكل كند و او را كفايت نكند ؟ سپس رفت يعنى على ( ع ) و ابو ذر ( ره ) گفت سوگند بدان كه جان ابى ذر در دست او است امتى نباشند كه پيروى كنند يا گفت متابعت كنند مردى را و در ميانشان اعلم از او باشد به خدا و دينش جز آنكه كارشان به پستى گرايد .